Over kunstenaar Kantcho Kanev

Kantcho Kanev Geboren te Obretenik (1957), Bulgarije. Woont en werkt in den Haag, sinds 1990 in Nederland. Zijn werk wordt breed gewaardeerd en hangt in internationale musea en collecties. Behalve een Bulgaarse prijs voor zijn gehele oeuvre, kreeg hij in 1995 de prestigieuze eerste prijs van de Tokyo Print Triennale.

Kantcho is als beeldende kunstenaar afgestudeerd te Rousse (Bulgarije) een pittoresk stadje aan de Donau. Hij heeft zijn opleiding gevolgd bij professor Kiril Stanchev. Kantcho heeft zich niet alleen in het schilderen bekwaamd, maar werkt ook met hout en keramiek. Tevens maakt hij etsen, zeefdrukken en werken met gemengde techniek. Met name de kleuren van Kantchos werken spre...

Kantcho Kanev Geboren te Obretenik (1957), Bulgarije. Woont en werkt in den Haag, sinds 1990 in Nederland. Zijn werk wordt breed gewaardeerd en hangt in internationale musea en collecties. Behalve een Bulgaarse prijs voor zijn gehele oeuvre, kreeg hij in 1995 de prestigieuze eerste prijs van de Tokyo Print Triennale.

Kantcho is als beeldende kunstenaar afgestudeerd te Rousse (Bulgarije) een pittoresk stadje aan de Donau. Hij heeft zijn opleiding gevolgd bij professor Kiril Stanchev. Kantcho heeft zich niet alleen in het schilderen bekwaamd, maar werkt ook met hout en keramiek. Tevens maakt hij etsen, zeefdrukken en werken met gemengde techniek. Met name de kleuren van Kantchos werken spreken direct aan. Door zijn wijze van werken en symboolgebruik wordt de kijker direct meegetrokken naar Kantchos eigen wereld: een mix van het vroegere Bulgarije met het moderne leven in West-Europa. Bij elke observatie wordt iets nieuws ontdekt; zijn werk verveelt daardoor nooit.

Kantcho heeft in de periode dat hij in Nederland woont vele prijzen gewonnen en diverse opdrachten ontvangen. De meest bekende daarvan zijn zijn ontwerpen die hij in 1998 en 1999 gemaakt heeft voor Amnesty-International alsmede zijn merkvernieuwing in 1997 voor Douwe Egberts. Begin 2000 verscheen Kantchos eerste boek.

Gedachten

Met mijn schilderijen zoek ik het pad dat mij zal leiden buiten het bestaan. Het pad, dat de orde van normen verwerpt. Ik wil naar mezelf zoeken; als vader, als zoon, als wijze man. Als een zelfzuchtig wezen met zo veel dwaze ijdelheid, als deel uit het heelal. Ik wil in de schoot van mijn moeder verzinken en haar overstelpen. Met zoveel niet gevonden antwoorden. Laat haar mij maar in slaap sussen en mij terugbrengen naar de knoop. Zou ik hem ontwarren? Zouden wij, jij en ik hem ontwarren mijn vriend? Laten we de weg van kleuren gaan volgen