Over kunstenaar Monique van Steen

Monique van Steen (Breda 1976) woont en werkt in Barcelona.

In 1999 studeerde Monique van Steen af aan de Kunstacademie van ’s-Hertogenbosch, met als specialisatie keramische sculpturen.

Echter, door haar ontwikkeling na de academie wilde ze meer vrijheid en directheid van materiaal en kleur. Langzamerhand en als een natuurlijke ontwikkeling hebben de mediums verf en doek de overhand genomen.

Behalve het eerste jaar (propedeuse) op de kunstacademie heeft ze verder geen onderricht gehad als schilder, en kan ze dus beschouwd worden als autodidactisch schilder, met een academische achtergrond.

Haar onderwerpen zijn bijna altijd de menselijke figuur, en dan met name de vrouw. Deze onderwerpe...

Monique van Steen (Breda 1976) woont en werkt in Barcelona.

In 1999 studeerde Monique van Steen af aan de Kunstacademie van ’s-Hertogenbosch, met als specialisatie keramische sculpturen.

Echter, door haar ontwikkeling na de academie wilde ze meer vrijheid en directheid van materiaal en kleur. Langzamerhand en als een natuurlijke ontwikkeling hebben de mediums verf en doek de overhand genomen.

Behalve het eerste jaar (propedeuse) op de kunstacademie heeft ze verder geen onderricht gehad als schilder, en kan ze dus beschouwd worden als autodidactisch schilder, met een academische achtergrond.

Haar onderwerpen zijn bijna altijd de menselijke figuur, en dan met name de vrouw. Deze onderwerpen destilleert ze uit het dagelijks leven, en zijn vaak intieme momentopnames die uitvergroot worden.

Haar werk kenmerkt zich door de het gebruik en invloed van het mediterrane licht die kleuren diep en vrolijk laat uitkomen. Ook gebruikt ze vaak dripping, een techniek die terugreikt naar de beginperiode van de Amerikaanse abstractie en onder andere gebruikt door Jackson Pollock. Zij gebruikt deze methode in haar figuratieve stijl als een soort artistieke kwajongensstreek, die niet alleen het objectieve beeld verandert maar ook de onderliggende context.

In Barcelona, midden in het hart van de Boheemse wijk Gracia ligt haar atelier. Hier werkt Monique vaak aan meer dan één schilderij tegelijk. Sommige schilderijen moeten eerst een tijdje bezinken voordat ze afgemaakt kunnen worden en dan is het belangrijk het betreffende schilderij even te vergeten en door te gaan met een ander werk.

Haar atelier deelt ze met vijf andere jonge kunstenaars. Hier werken een schilder, twee keramisten, een kleding ontwerpster en een decorontwerper. Het kan hier in combinatie met de Spaanse invloeden heel gezellig zijn. Maar Monique geeft aan dat wanneer ze schildert ze heel “autistisch” werkt. “Op dat moment bestaan alleen ik, het doek en de middelen die ik nodig heb om te schilderen”.

Om dit te bereiken in een drukke stad als Barcelona werkt zij met luide muziek op haar koptelefoon. Zo gaat ze vaak uren op in haar eigen wereldje. Vals zingend en wild dansend eindigend voor haar doek. Het is bijna een staat van trance naar een andere wereld. Blijkbaar is die intuïtieve fysieke beweging nodig om de connectie met de visuele impressies ongestoord te kunnen ontvangen en ongeremd daarop te durven reageren in het schilderij.