Over kunstenaar PIOTR

Waar de betiteling "eclectisch" alweer een flink aantal jaren een negatieve connotatie heeft, gebruikt kunstenaar Piotr deze titel juist als Geuzenaam: "Grafisch…. abstract… eclectisch… Ik ben wel eclectisch, omdat ik allemaal dingen verzamel of op straat vind of papierstukjes gebruik en alles bij elkaar daar weer een soort nieuw leven aan geef. Grafisch abstract eclecticisme, dus."

Gevlucht uit Polen!

Geboren in 1963 in Polen en jongste uit een gezin van zeven kinderen, ontvluchtte Piotr in 1974 samen met zijn moeder en zus het harde bestaan onder het toenmalige communistische bewind en kwam naar Nederland.

Wat hij met zijn schilderijen uitdrukt heeft alles te maken met zijn jeugd in P...

Waar de betiteling "eclectisch" alweer een flink aantal jaren een negatieve connotatie heeft, gebruikt kunstenaar Piotr deze titel juist als Geuzenaam: "Grafisch…. abstract… eclectisch… Ik ben wel eclectisch, omdat ik allemaal dingen verzamel of op straat vind of papierstukjes gebruik en alles bij elkaar daar weer een soort nieuw leven aan geef. Grafisch abstract eclecticisme, dus."

Gevlucht uit Polen!

Geboren in 1963 in Polen en jongste uit een gezin van zeven kinderen, ontvluchtte Piotr in 1974 samen met zijn moeder en zus het harde bestaan onder het toenmalige communistische bewind en kwam naar Nederland.

Wat hij met zijn schilderijen uitdrukt heeft alles te maken met zijn jeugd in Polen, zijn katholieke opvoeding en zijn liefde om het onkenbare kenbaar te maken. Hierbij gaat het om primaire en emotionele verlangens van de mens. Deze bewuste (of onbewuste) verlangens verweeft hij op een subtiele manier in zijn werk. Hiervoor gebruikt hij krachtige archetypische beelden, daarbij geholpen door teksten. Piotr ziet zijn werk als een registratie van zijn verleden en daaruit voortvloeiend ook als een reis naar onontdekte innerlijke landschappen.

Maar... zo begon het niet: oorspronkelijk was Piotr grafisch ontwerper. Hij had alleen één probleem: zijn klanten "haakten af": "Mijn uitwerking was te diepzinnig en ging sommige klanten inderdaad te ver. Het heeft lang geduurd tot ik tot de conclusie kwam dat ik dan beter iets nóg creatiever kon doen. Ik heb altijd geschilderd en al die tijd heeft het voor mijn neus gelegen om dat te doen."

De absolute eenheid

Zijn ideaal is inderdaad vrij utopisch, want Piotr wil de absolute eenheid van alles in de wereld benadrukken: dat iedereen één is en iedereen allen is en iedereen god is. En zowel het deel, en dat is het mooie, zowel deel te zijn, als het geheel. De kunstenaar voelt zich vaak niet begrepen, en realiseert zich dat hij in gesprekken met zijn omgeving mogelijk wel eens te ver doordraaft, maar... de verf luistert altijd! Over schilderijen hoeft hij ook nooit na te denken, want die ontstaan vanzelf: "Dat is gewoon een tweede natuur. Ideeën en inspiratie komen vanzelf. Het lijkt net of je in de bus bent gestapt, je zit er al in en dan hoef je je alleen maar open te stellen en dan komt het wel."

Opmerkelijk is dat Piotr ook hier de omgekeerde weg bewandelt, want waar kunstenaars doorgaans tijdens of na voltooiing een titel bedenken, kiest hij eerst een titel. Vanuit dat concept volgt vervolgens de kleurexplosie. En waar de gemiddelde kunstenaar zich niet druk maakt om wat het publiek erin ziet, ligt het met Piotrs absolute eenheidsdenken als uitgangspunt voor de hand dat hij zich daar wel druk om maakt: "Ja, door de titels wil ik de toeschouwer wel mijn richting van kijken en denken opsturen." Een zware bevalling is het echter allerminst, want Piotrs uitgangspunt is dat het leven je blij moet maken: "Een schilderij is voor degene die het aanschaft een onderdeel van zijn leefomgeving geworden, dus dan vind ik dat je ook continu een grote positiviteit om je heen moet hebben."

Over het hokje waarin men hem zou kunnen stoppen is hij minder stellig: "Waar zou jij mij plaatsen dan? Ik hoef toch niet perse een plek te hebben. Mensen zullen altijd een plek voor mij verzinnen. Als mens ben je de dromer en de droom zelf. Je bent de hoofdrolspeler van je eigen wereld en je eigen creatie. Je bent continu naar de toekomst aan het reizen. De meeste mensen noemen het dagdromen. Dromen waarin je aan het creëren bent als een soort pad waar je naar toe wilt. En uiteindelijk bevind je je ook op die plek."

Tot zover de kleurenpracht. Maar er is toch ook een duidelijk doel? Piotr: "Moeilijk in woorden te vatten, maar ik wil eigenlijk een soort van vrijheid creëren. Een besef dat je met je eigen gedachtes een waanzinnige sturing hebt op de toekomst van jezelf en voor de mensen om je heen. Het enige obstakel wat een stagnatie, een vertraging kan veroorzaken, is angst. Angst die veroorzaakt wordt door religies, regeringen, stromingen enz. Maar angst is iets wat alleen in jezelf bestaat.

Laat je niet tegenhouden in het creëren van je eigen fantastische ervaring dat leven heet!"